Śnieżnik lśniący (Chionodoxa Boiss.)

Czwartek, 13. Grudzień 2012 12:20

Jest to roślina cebulowa z rodziny szparagowatych występująca w rejonie Morza Śródziemnego. Osiąga wysokość do 15 cm. Ma długie, rynienkowate, wąskie liście, cienkie, brązowe łodygi i gwiaździste, białe, różowe lub jasnoniebieskie kwiaty pojawiające się bardzo wcześnie (często gdy leży jeszcze śnieg) - w lutym i marcu.


Śnieżnik preferuje gleby próchniczne, przepuszczalne, lekkie i dość wilgotne. Rośnie zarówno w słońcu jak i w półcieniu. W miejscach zupełnie zacienionych na ogół słabiej kwitnie.





Śnieżniki sadzi się we wrześniu-październiku na głębokość 4-5 cm co 5-10 cm. Przed kwitnieniem dobrze jest je nawieźć. Na zimę rośliny te należy okrywać warstwą liści lub kory. Co kilka lat, szczególnie gdy utworzą się gęste, zwarte kępy warto je wykopywać jesienią i przechować do wiosny w suchym, ciemnym miejscu.

Śnieżniki rozmnaża się z cebulek przybyszowych. Uprawiane w skalniakach, na trawnikach i rabatach są też rozsiewane po całym ogrodzie przez mrówki. Zagrożenie dla części podziemnych rośliny stanowią nicienie, pędraki i krety, a części nadziemne bywają atakowane przez ślimaki, mszyce i mączliki.





K.P.